Op de zomeravond van 29 augustus 1989 liep Wies over de Budelse kermis, zoals zovelen dat deden. Niemand kon toen vermoeden dat haar leven die nacht zou eindigen. Sindsdien zijn er 37 jaar voorbijgegaan. Een volledige generatie. Levens zijn veranderd. Mensen zijn verhuisd. Sommigen zijn ouder geworden, anderen zijn er zelfs niet meer. Maar wat die avond is gebeurd, leeft nog steeds voort.

Soms blijft een avond hangen in je geheugen. Flarden van muziek, het geluid van de kermisattracties, bepaalde stemmen, een blik, iets dat niet klopte. Je hebt er misschien nooit meer over gesproken. Misschien omdat je dacht dat het niets betekende. Misschien omdat iemand zei dat het beter was om te zwijgen. Misschien uit angst. Of uit loyaliteit. Maar 37 jaar is lang. Mensen veranderen. Angst vervaagt. Loyaliteiten verschuiven. Wat blijft is de waarheid en het besef dat zwijgen ook een keuze is.

Wellicht was je er zelf bij. Stond je aan de bar, hoorde je een gesprek, zag je een blik, voelde je dat er iets niet klopte. Soms is één detail genoeg. Een naam die viel. Een moment van spanning. Iemand die plotseling vertrok. Een herinnering die je nooit helemaal losliet. Misschien zei iemand dat je beter kon zwijgen. Of leek het veiliger om het te vergeten. Of dacht je: dit is niet aan mij. Toch kan het zijn dat jij een stukje van de waarheid kent.

Het is nooit te laat om te praten. Niet om iemand te beschuldigen. Niet om het verleden opnieuw open te rijten. Maar om rust te brengen. Voor een familie, die al 37 jaar met zoveel vragen moet leven. Mensen die van Wies hielden. Maar ook voor jezelf.

Misschien draag je al jaren iets met je mee. Of vertelde je jouw ervaringen ooit aan iemand dichtbij, maar nooit verder. Dit is het moment om het alsnog te doen. Je hoeft geen volledig verhaal te hebben. Soms is één herinnering genoeg om een deur te openen.

En ja, misschien werd er destijds gezegd dat je beter kon zwijgen. Was er druk, was er angst. Maar die tijd is voorbij. Niemand kan het verleden veranderen. Wel kunnen we vandaag beslissen om eerlijk te zijn.

Praten is geen verraad. Zwijgen helpt niemand meer. Je hoeft je verhaal niet publiekelijk te delen. Je hoeft je naam niet eens te noemen. Je hoeft alleen maar de stap te zetten door ons tipformulier in te vullen. Anoniem kan. Voorzichtig kan. Maar doe het. Dan doen wij de rest.

De waarheid verjaart niet. Je geweten ook niet. Na 37 jaar zwijgen is het misschien tijd om toch eens te praten over die avond. Het is namelijk nooit te laat. Vul daarom nu ons tipformulier in. Doe het voor jezelf, voor de waarheid en voor Wies en haar familie.

Tippen kan anoniem!

In een moordzaak een tip geven, is geen kleinigheidje. En het noemen van een concrete naam al helemaal niet. Besef dat je ook anoniem kunt tippen! Dat kan via ons tipformulier. Al eerder hebben we op verzoek van één van onze tipgevers een extra mogelijkheid gecreëerd om je tip anoniem per brief in te sturen. Wil je jouw informatie beslist alleen anoniem delen? Schrijf je tip zo concreet mogelijk op en stuur deze in een gesloten envelop aan:

Team wieshensen.nl

p/a Parochie Heilige Willibrord

T.a.v. dhr. Pastoor N. van der Sluis

Markt 55

5554 CA Valkenswaard

De parochie Heilige Willibrord staat erop hier te vermelden dat zij inhoudelijk niets met ons initiatief te maken heeft. Noch Pastoor Van der Sluis, noch een van zijn medewerkers, zal uw brieven openen of lezen. Alleen Team wieshensen.nl neemt kennis van jouw tip. Wil je niet per se anoniem tippen, gebruik dan onderstaand tipformulier.